ประวัติความเป็นมา สถานสงเคราะห์เด็กอ่อนพญาไท

สถานสงเคราะห์เด็กอ่อนพญาไท เป็นสถานสงเคราะห์เด็กอ่อนแห่งแรกที่จัดตั้งขึ้นในประเทศไทยที่ดำเนินการโดยรัฐบาล สถานสงเคราะห์แห่งนี้ตั้งขึ้นเมื่อ
ปี ๒๔๙๖ เนื่องจากในระยะนั้นมีเด็กอ่อนที่ถูกทอดทิ้งตามโรงพยาบาลต่างๆ เป็นจำนวนมาก ทำให้เป็นภาระของโรงพยาบาลในการเลี้ยงดูเด็กอ่อนกำพร้าซึ่งมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นทุกปี รัฐบาลโดย ฯพณฯจอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ได้เล็งเห็นความสำคัญของอนาคตของเด็กที่ถูกทอดทิ้ง ไร้ที่พึ่งทั้งหลาย จึงได้อนุมัติให้กรมประชาสงเคราะห์จัดตั้งสถานสงเคราะห์เด็กอ่อนขึ้นเป็นแห่งแรก โดยใช้เงินสนับสนุนของสำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาลจำนวนหนึ่ง สร้างอาคารขึ้นภายในสถานสงเคราะห์เด็กหญิงบ้านราชวิถี เมื่อวันที่ ๑๑ มีนาคม ๒๔๙๖ ต่อมาจำนวนเด็กได้เพิ่มมากขึ้น และอาคารดังกล่าวเล็กและคับแคบไม่สามารถขยายได้ จึงได้ย้ายสถานที่ไปตั้งใหม่ที่เลขที่ ๒๖๔/๑ ถนนพระรามที่ ๖ แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพฯ ๑๐๔๐๐ มีพื้นที่ ๕ ไร่ ๙๙ ตารางวา



              กลไกการขับเคลื่อนนี้เป็นไปตามพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546 ที่ต้องสงเคราะห์และคุ้มครองสวัสดิภาพเด็กตามอำนาจหน้าที่ที่บัญญัติไว้ในกฏกระทรวงเพื่อให้เด็กได้รับการอุปการะเลี้ยงดู อบรม สั่งสอนและมีพัฒนาการที่เหมาะสมอันเป็นการส่งเสริมความมั่นคงของสถาบันครอบครัว รวมทั้งการปกป้องมิใช่เด็กถูกทารุณกรรมตกเป็นเครื่องมือในการแสวงหาประโยชน์โดยมิชอบ หรือถูกเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรม รวมทั้งการส่งเสริมความร่วมมือในการคุ้มครองเด็กระหว่างหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชนให้มีความเหมาะสม เช่น การร่วมกันดำเนินโครงการครอบครัวอุปการะและโครงการอื่นๆ ในอนาคต



              นอกจากนี้ยังบัญญัติให้สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยมาตรา 49 วรรค 3 ส่งเสริมการศึกษาทางเลือกของประชาชนการเรียนรู้ด้วยตนเองและการเรียนรู้ตลอดชีวิต และมาตรา 52 เด็กและเยาวชน สตรีได้รับการพัฒนาทางด้านร่างกาย จิตใจและสติปัญญาได้รับการคุ้มครองจากความรุนแรงและมีสิทธิได้รับการฟื้นฟูจากความรุนแรง และอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก นอกจากนี้มีการกำหนดมีการกำหนดให้มีการจัดตั้งสถานรับเลี้ยงเด็กสถานแรกรับสถานสงเคราะห์ สถานคุ้มครองสวัสดิภาพ และสถานพัฒนาและฟื้นฟูตามพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก